play Harry Potter and the Prisoner of Azkaban flash title click- ->

6.

     เปิดเทอมนักเรียนปี 2 วันแรก แฮร์รี่ รอน และ เฮอร์ไมโอนี่ ออกจากปราสาทไปด้วยกัน เดินข้ามแปลงผัก ตรงไปยังเรือนกระจกที่ปลูกพืชวิเศษต่างๆไว้ ศจ.สเปราต์ เป็นแม่มดตัวเล็กเตี้ย สวมหมวกมีรอยปะบนเรือนผมที่พยายามรวบให้เป็นระเบียบ บนเสื้อผ้าและเล็บมือมักมีเศษดินติดอยู่เสมอ ..
     " อรุณสวัสดิ์ทุกคน อรุณสวัสดิ์ " เคาะกระถาง
     " สวัสดี ศจ.สเปราต์ " นร.ประสานเสียงพร้อมกัน
     " ขอต้อนรับสู่เรือนกระจก 3 นักเรียนปี 2 มารวมกันทางนี้วันนี้เราจะเปลี่ยนกระถางให้ต้น แมนเดรก ใครพอจะบอกได้ถึงคุณสมบัติของแมนเดรก .. คุณเกรนเจอร์ "
     " แมนเดรก หรือ แมนดรากอร่า ใช้เพื่อทำให้คนที่ถูกสาปเป็นหินแปลงร่างกลับคืนสภาพเดิม แต่มันก็มีอันตราย เสียงร้องของแมนเดรกทำให้คนที่ได้ยินถึงตายได้ "
     " ดีมาก ให้กริฟฟินดอร์ 10 แต้ม " ศจ.สเปราต์แจกคะแนน " ต้นแมนเดรกของเรายังคงเล็กอยู่มาก เสียงจึงยังฆ่าพวกเธอไม่ได้ แต่ก็จะทำให้สลบไปหลายชั่วโมง ฉันจึงต้องแจกที่ปิดหูเพื่อป้องกันเสียง ขอให้ทุกคนสวมมันไว้เดี๋ยวนี้ เร็วเข้า ปิดให้สนิท และดูฉันให้ดี เธอต้องจับแมนเดรกให้แน่น และดึงมันออกจากกระถางอย่างแรง "
     พอ ศจ.สเปราต์ ดึงรากขึ้นมา .. กลายเป็นสัตว์ประหลาดตัวเล็กๆคล้ายเอเลี่ยน,ทารกอัปลักษณ์มีใบไม้อยู่บนหัว " เสร็จแล้ว ทีนี้ เธอก็ใส่ลงไปในกระถางเปล่า และเติมดินลงไปนิดหน่อยเพื่อให้อบอุ่น "
     แมนเดรกกรีดร้องจนเนวิลล์หงายหลัง
     " คุณ ลองบัตท่อม คงใส่ที่ปิดหูไม่แน่น "
     " เปล่าครับ เขาแค่เป็นลมไป " เพื่อนที่ยืนใกล้ๆรายงาน
     " ใช่ เอาล่ะ ปล่อยเขาไว้ก่อน เอ้าเริ่มได้แล้ว มีกระถางเยอะแยะแถวนี้ จับต้นแมนเดรก แล้วดึงขึ้นมา .. "
     แฮร์รี่และรอนออกแรงกระชากสุดขีด เช่นเดียวกับเพื่อนๆ ต้นแมนเดรกน้อยแผดเสียงร้องจ้า ดิ้น เตะ เหวี่ยงกำปั้นใส่นักเรียน ดูเหมือนพวกมันไม่ค่อยชอบออกมาจากดิน แต่ก็ไม่อยากกลับสู่ดินเช่นเดิม เดรโกลองเอานิ้วแหย่ปากมันจึงถูกงับ เขาโกรธจัดจับมันฟาดพื้นแก้แค้น

     เสียงระฆังบอกเวลาเที่ยงตรง พวกนักเรียนปี 2 เดินลากขาอย่างอ่อนเพลียกลับไปที่ปราสาทเพื่ออาบน้ำ,ล้างตัว ก่อนทานอาหารกลางวัน
     " นิกหัวเกือบขาดมาแล้ว "
     " สวัสดี เพอร์ซี่ คุณเคลียร์วอเตอร์ .. " นิก
     " สวัสดีเซอร์นิโคลาส " นักเรียนหยุดทักทายขณะเขาลอยผ่านห้องโถงกลาง
     รอนใช้สกอตต์เทปพันรอยต่อไม้กายสิทธิ์ " เชื่อเลย คราวเคราะห์แท้ๆ "
     " เคราห์ร้ายน่ะ " แฮร์รี่
     " หวัดดี แฮร์รี่ " เด็กนักเรียนชายปี 1 ถ่ายรูปฉับ แสงแฟลชสว่างวาบทำให้แฮร์รี่หลับตาปี๋ " ผม คอลิน ครีฟวีย์ อยู่บ้านกริฟฟินดอร์ "
     " สวัสดี ยินดีที่รู้จัก "
     นกฮูกกว่าร้อยตัวกระพือปีกพึ่บพั่บบินเป็นสายวนเข้ามารอบๆห้องโถง ทิ้งจดหมาย และ ห่อของ .. แอรัล,นกฮูกชราของรอนแลนดิ้งชนถาดป๊อปคอร์นคว่ำ เพื่อนๆเห็นแล้วหัวเราะเยาะด้วยความสมเพช
     " ไอ้เจ้านกตัวอันตราย " รอนหยิบจดหมายสีแดง แอรัลลุกขึ้นสบัดปีกบินหนีไป " ไม่นะ..! "
     " ทุกๆคน วีสลี่ย์ได้จดหมายกัมปนาท " เพื่อนบางคนป่าวประกาศ
     " เปิดเถอะ ฉันเคยไม่เปิดของยายแล้ว .. ร้ายกาจมาก " เนวิลล์เตือน
     รอนแกะโบว์รัดซอง จดหมายขยับเป็นรูปปากตะโกนลั่น
     " โรนัลด์ วีสลี่ย์ แกกล้าดียังไงถึงขโมยรถนั่น เป็นเรื่องที่น่าเสียใจที่สุด พ่อแกกำลังถูกที่ทำงานสอบสวนอยู่ เป็นความผิดของแกเกือบทั้งหมด " จดหมายพุ่งเกือบชนใบหน้ารอน ก่อนถอยลอยมาตั้งหลัก " ถ้าขืนแกยื่นนิ้วเท้าล้ำเส้นอีกนิ้วเดียว เราจะเอาตัวแกกลับบ้าน .. " แล้วลดระดับเสียง " จินนี่ลูกรัก ยินดีด้วยที่ได้อยู่กริฟฟินดอร์ พ่อกับแม่ภูมิใจในตัวลูกจ้ะ " ว่าแล้วฉีกตัวเองเป็นเศษกระดาษ

     ชั้นเรียนของ ศจ.ล็อกฮาร์ตเริ่มต้นขึ้น ..
     " ขอแนะนำตัว อาจารย์สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดคนใหม่ ฉันเอง..! กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต เหรียญตราแห่งเมอร์ลินชั้น 3 (เดินแอ็คลงบันได) สมาชิกกิตติมศักดิ์ของสันนิบาตต่อต้านศาสตร์มืด และผู้ชนะ 5 รางวัลยิ้มมีเสน่ห์จาก นิตยสารแม่มดรายสัปดาห์ " หยุดยืนจ้องกรอบรูปตัวเองแล้วหลิ่วตา

     " แต่ฉันไม่พูดถึงเรื่องนั้นหรอก เพราะฉันไม่ได้ จัดการ ผีสาวแบนชีด้วยการยิ้มให้ (แกล้งฉีกยิ้มอวดฟันขาววับ) เอาล่ะ(เฮอร์ไมโอนี่เคลิบเคลิ้มตาลอย ก่อนสะดุ้งเฮือกเมื่อเขาพูดต่อ) ขอเตือนไว้ เป็นงานของฉันที่จะสอนให้พวกเธอต่อสู้กับสัตว์ร้ายกาจที่สุด(กรงที่มีผ้าคลุมสีชมพูเริ่มขยับ) เธอจะพบกับความกลัวสุดสยองในห้องนี้
      โปรดรู้ไว้ว่าเธอจะไม่เป็นอันตรายถ้ามีฉันอยู่ตรงนี้ แต่เธอจะต้องไม่ร้องกรี๊ด เพราะอาจทำให้มันโกรธ " เปิดผ้าคลุมออก เผยให้เห็นสัตว์ประหลาดตัวเล็กน้องๆต้นแมนเดรก
     " พิกซี่ จากคอร์นวอล เพิ่งจับได้สดๆร้อนๆ " นักเรียนหัวเราะ
     " หัวเราะกันไปเถอะคุณ ฟีนนิกัน พิกซี่อาจฉลาดแกมโกง และชั่วร้ายอย่างนึกไม่ถึง ดูซิว่าจะจัดการยังไง เอาเลย " เปิดกรง พิกซี่บินพล่านทั่วห้อง
     " ช่วยกันจับเร็วสิ แค่พิกซี่เอง "
     พวกมันขว้างหนังสือ และกระเป๋านักเรียนใส่กระจกหน้าต่างแตก สาดน้ำหมึกกระเซ็น คว่ำถังผง ฉีกรูปภาพติดกำแพง จับหูเนวิลล์ดึงลอยขึ้นแขวนกับโคมไฟกลางห้อง
     " ปล่อยผมลงเถอะ " เนวิลล์แทบฉี่ราด
     " ปล่อยฉันนะ " เฮอร์ไมโอนี่ถูกทึ้งผม
     " หยุดอยู่เฉยๆ " แฮร์รี่บอกเธอ แล้วตบมันด้วยปกหนังสือ
     โมไบล์ซี่โครงไดโนเสาร์ถูกกัดหล่นโครม
     " พวกเธอ 3 คนจัดการเอาที่เหลือใส่กรงนะ " ศจ.ล็อกฮาร์ตคุมสถานการณ์ไม่อยู่ รีบหนีเอาตัวรอด
     " เอายังไงล่ะทีนี้ " รอน
     เฮอร์ไมโอนี่ควงไม้กายสิทธิ์ร่ายมนตร์ เจ้าพิกซี่ตัวแข็งทื่อ ปลิวตามสายลม
     " ทำไมต้องเป็นฉันทุกที " เนวิลล์ตกจากเพดาน

7.

8.

chapter [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ]

Review & Synopsis    Gallery    Eng-movie script
  -: Table of Contents :-