Harry Potter and the Chamber of Secrets movie script version
แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ ห้องแห่งความลับ มู้ฟวี่ สคริปท์ เวอร์ชั่น

[ 1 ] i.วันเกิดที่แย่ที่สุด ii.คำเตือนของด๊อบบี้ iii.บ้านโพรงกระต่าย
[ 2 ] iv.ที่ร้านตัวบรรจง และ หยดหมึก v.ต้นวิลโลว์จอมหวด

[ 3 ] vi.กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต vii.เลือดสีโคลน และ เสียงกระซิบ viii.ตัวหนังสือบนกำแพง
[ 4 ] ix.ลูกบลัดเจอร์พิฆาต x.ชมรมการต่อสู้ตัวต่อตัว xi.น้ำยาสรรพรส

[ 5 ] xiiสมุดบันทึกลึกลับมาก xiii.คอร์นิเลียส ฟัดจ์ xiv.อาราก็อก
[ 6 ] xv.ห้องแห่งความลับ xvi.ทายาทสลิธีริน xvii.รางวัลของด๊อบบี้

[ x ] สตอรี่บอร์ด พร้อมภาพประกอบสมบูรณ์แบบ บทวิจารณ์ 1 - 4 , 5 - 6 , 7 - 9

     Joanne K. Rowling (pronounced rolling) hit the scene in 1997 with Harry Potter and the Sorcerer's Stone (also titled Harry Potter and the Philosopher's Stone), the tale of a boy who discovers that he is a wizard. By the end of 1999 the top three slots on the New York Times list of bestsellers were occupied by the first three books in the Harry Potter series. By the 2000 release of the fourth book in the series, Harry Potter and the Goblet of Fire, Harry Potter had become a global pop culture phenomenon, with parents and children standing in line at bookstores waiting for the book's release, and Rowling had become one of the world's best-known authors.  more info : www.who2.com  J.K. Rowling

     ริชาร์ด แฮร์ริส(Richard Harris)รับบทเป็น ศจ.ดัมเบิลดอร์ เขาเป็นนักแสดงระดับตำนานคนหนึ่งในวงการภาพยนตร์ โดยร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องดังมาแล้วกว่า 70 เรื่อง รวมถึงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอคาเดมีอวอร์ดถึง 2 ครั้ง นอกจากนี้เขามีดีกรีเป็นถึงผู้อำนวยการสร้าง ผู้กำกับ และ นักประพันธ์ด้วย
     ผู้ชมจำนวนมากอาจรำลึกถึงเขาในบทจักรพรรดิในภาพยนตร์ของ ริดลี่ย์ สก็อตต์ เรื่อง Gladiator รวมถึงการร่วมแสดงใน The Count of Monte Cristo,The Pearl,The Barber of Siberia,Unforgiving,Patriot Games และ The Field ซึ่งส่งผลให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงทั้งรางวัลอคาเดมีอวาร์ด และ ลูกโลกทองคำ

     การรับบทเป็นกษัตริย์อาเธอร์ใน camelot ส่งผลให้แฮร์ริสได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ ขณะที่อีก 3 ปีต่อมาในปี 1970 เขาเป็นนักแสดงที่ถูกกล่าวขานใน A Man Called Horse(ยอดคนแดนเถื่อน) ผลงานภาพยนตร์เรื่องอื่นอาทิ TheHero (หรือ Bloomfield)ซึ่งเขาทำหน้าที่กำกับด้วย Echoes of a Summer ซึ่งเขาอำนวยการสร้าง,บริหารร่วม The Cassing,Gulliver's Travels,Orca,The Wild Geese และ Mack the Knife เป็นต้น

     นอกจากนี้ แฮร์ริส ยังมีผลงานประพันธ์หนังสืออีกสองเล่มคือ นวนิยายเรื่อง Honour Bound และ หนังสือรวบรวมบทกวี I in Membership of my Days.

     ริชาร์ด แฮร์ริส
     ชาตะ 1 ตค.2473(1930) ที่เมืองไลม์ริค ไอร์แลนด์
     มรณะ 25 ตค.2545(2002)ด้วยโรค ฮ็อดจ์กิ้นส์ มะเร็งต่อมน้ำเหลือง
     รวมอายุ 72 ปี แฮร์ริสบอกว่า ปัญหามีอยู่อย่างเดียวคือเรื่องเสียงพูด ตัวเขาอายุ 71 ปีแล้วก็จริงแต่ ศจ.ดัมเบิลดอร์ อายุถึง 2,000 ปี เขาคิดว่าน้ำเสียงของเขาคงไม่เข้ากับบุคคลิกของคนอายุนับพันปีแน่
     " ผมชอบเนื้อหาแฮร์รี่ พอตเตอร์ นะ บทก็วิเศษมาก แต่ที่ทำให้ผมไม่สบายใจก็คือ ผมเกลียดการผูกมัด นั่นแหละทำให้ผมต้องหย่าถึง 2ครั้ง "
     แฮร์ริสพาดพิงถึงภรรยาเก่า 2 คนอย่างติดตลก(เอลิซาเบธร์ส,แอนน์ เทอรี่เกล) เขาเป็นนักเรียนการแสดงของ The London Academy of Music and Dramatic Art และเริ่มแสดงละครเวทีครั้งแรกเรื่อง The Quare Fellow ในปี 1957 หลังจากนั้น 2 ปีก็เข้าสู่วงการภาพยนตร์ประเดิมเรื่องแรกคือ Alive and KicKing Feb 1,2007

     ศจ.ดัมเบิลดอร์ แฮร์รี่,รอน,จินนี่ และ ศจ.ล็อกฮาร์ตอยู่ในห้องพัก นางวีสลี่ย์นั่งร้องไห้อยู่หน้าเตาผิง,กระโดดกอดลูกสาวทันทีตอนโผล่เข้ามา ศจ.มักกอนนากัลรู้สึกโล่งอกที่ทุกคนปลอดภัย ฟอกส์,นกฟีนิกซ์บินไปเกาะคอนบนโต๊ะทำงานท่านศาสตาจารย์

     แฮร์รี่เล่าเรื่องผจญภัยสั้นๆให้ทุกคนฟัง เริ่มจากเขาได้ยินเสียงลึกลับ เฮอร์ไมโอนี่ค้นพบว่าเป็นเสียงของ บาซิลิสก์ ในท่อน้ำ รอนกับเขาติดตามฝูงแมงมุมเข้าไปในป่า อาราก็อกบอกเขาว่าเหยื่อคนสุดท้ายของบาซิลิสก์ตายที่ไหน ก็พอเดาได้ว่าคือ เมอร์เทิลจอมคร่ำครวญ หนทางเปิดสู่ ห้องแห่งความลับ น่าจะอยู่ในห้องน้ำของเธอ ฟอกส์บินมาช่วยทันเวลา และหมวกคัดสรรมอบดาบให้เขา สมุดบันทึกของริดเดิ้ลไร้ฤทธิ์เดช

    ศจ.ดัมเบิลดอร์พูดเสริมว่า ลอร์ดโวลเดอมอร์ ร่ายเวทมนตร์ควบคุมจินนี่ผ่านสมุดบันทึกของ ทอม ริดเดิ้ล,นักเรียนดีเด่นของฮอกวอตส์วัย 16 ปี เมื่อ 50 ปีก่อนริดเดิ้ลหายตัวไปจากโรงเรียนหลังจบหลักสูตร ท่องเที่ยวพเนจรไปทั่วทุกแห่งหน ครั้นคบหาสมาคมกับเหล่าพ่อมดโฉดชั่วจึงหลงใหลในศาสตร์มืด แทบไม่มีใครเชื่อว่าเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเฉลียวฉลาด เคยเป็นถึงประธานนักเรียนจะกลายเป็น ลอร์ดโวลเดอมอร์ ,จอมอำมหิตตอนกลับมาปรากฎตัวที่ฮอกวอตส์

     ศจ.มักกอนนากัลขอตัวไปโรงครัวเพื่อเตรียมงานเลี้ยงฉลอง นางวีสลี่ย์กับรอนพาจินนี่กับศจ.ล็อกฮาร์ตไปห้องพยาบาล ศจ.ดัมเบิลดอร์ถือโอกาสคุยเรื่องส่วนตัวกับแฮร์รี่
     " เธอพูดภาษาพาร์เซล(งู)ได้เพราะลอร์ดโวลเดอมอร์คือสายเลือดคนสุดท้ายของ ซัลลาซาร์ สลิธีริน,ก็พูดภาษานี้ได้ เขาคงถ่ายทอดพลังอำนาจบางอย่างให้เธอในคืนที่เขาทิ้งรอยแผลเป็นบนหน้าผากแถมให้เธอด้วย
     เธอบังเอิญมีคุณสมบัติหลายอย่างที่ ซัลลาซาร์ สลิธีริน ให้ความสำคัญมาก ความตั้งใจเด็ดเดี่ยว กล้าหาญ ไหวพริบปฏิภาณ และการแหกคอก(ไม่ยึดมั่นตามกฎเกณฑ์ข้อบังคับ) และ หมวกคัดสรรดันจัดให้เธอไปอยู่ กริฟฟินดอร์ เธอรู้มั้ยว่าทำไม? "
     " เพราะผมขอไม่ไปอยู่สลิธีรินครับ " แฮร์รี่
     " นี่คือสิ่งที่ทำให้เธอแตกต่างจาก ทอม ริดเดิ้ล เราเลือกอย่างไรก็แสดงว่าเราเป็นคนอย่างนั้น มันมีอิทธิพลเหนือความสามารถของเรายิ่งนัก " ศจ.ดัมเบิลดอร์ยิ้มสดใสพลางหยิบดาบเงินเปื้อนเลือดส่งให้แฮร์รี่ เขาแลเห็นชื่อสลักอยู่ใต้ด้ามดาบ ก็อดดริก กริฟฟินดอร์  " มีแต่เด็กกริฟฟินดอร์เท่านั้นที่จะดึงดาบเล่มนี้ออกจากหมวกได้ แฮร์รี่ เธอต้องแสดง ความจงรักภักดี ต่อฉันอย่างแท้จริงในห้องข้างล่างนั่น ฟอกส์จึงจะบินไปหาเธอได้ .. " Mar 2,2007

     ลูเซียส มัลฟอย เปิดประตูผางจนบานกระแทกกำแพง สีหน้าเกรี้ยวกราดจ้องอาจารย์ใหญ่เจ้าของห้องโดยไม่เกรงใจ ด๊อบบี้ยืนตัวงอแทบไม่กระดุกกระดิกใต้ชายเสื้อคลุมลูกพี่
     " คุณกลับมาได้ไงในเมื่อคณะกรรมการสั่งพักงานคุณแล้ว "
     " อ้อ พวกคณะกรรมการได้ข่าวลูกสาวของ อาเธอร์ วีสลี่ย์ ถูกฆ่าจึงต้องการฉันกลับมาที่นี่ด่วน บางคนฟ้องผมว่าคุณขู่จะสาปส่งวิญญาณยกครัว ถ้าพวกเขาไม่ยอมให้ผมพักงานในตอนแรก " ศจ.ดัมเบิลดอร์ยิ้มสุขุม
     นายมัลฟอยหน้าซีดเผือดเมื่อเห็น สมุดไดอารี่สีดำ มีรูโบ๋ตรงกลาง
     " เป็นแผนการที่ฉลาดมาก ถ้า แฮร์รี่ กับ รอน ไม่พบหลักฐานชิ้นสำคัญ จินนี่ คงกลายเป็นแพะรับบาป เธอถูก ลอร์ดโวลเดอมอร์ สะกดจิตผ่านสมุดบันทึก .. ความทรงจำของ ริดเดิ้ล ถูกลบไปสิ้นแล้ว คุณคิดดูซิว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากลูกสาวของครอบครัว สายเลือดบริสุทธิ์  (ผู้วิเศษ)ทำร้าย และเข่นฆ่าพวกที่เกิดจากพ่อแม่มักเกิ้ล ความขัดแย้งจะทวีความรุนแรงแค่ไหน? "
     นายมัลฟอยนิ่งอึ้งแค่นเสียง " โชคดีมาก "

     ด๊อบบี้โบ้ยมือบอกแฮร์รี่ว่านายมัลฟอยแอบใส่ไดอารี่ไว้ในตำราแปลงร่างเล่มเก่าๆ ขณะจินนี่เผลอที่ร้านตัวบรรจงและหยดหมึก
     พอจำนนด้วยหลักฐานมัลฟอยจึงตวาดใส่เอลฟ์ประจำบ้าน
     " กลับกันได้แล้วโว้ย ด๊อบบี้ "
     กระชากประตูปิดปุ๊บก็เตะด๊อบบี้กลิ้งหลุนๆ แฮร์รี่ตามมาทันที่หัวบันไดยื่นสมุดบันทึกคืนมัลฟอย
     " แกต้องพบจุดจบที่แย่พอๆกับพ่อแม่ของแกสักวันหนึ่ง เสือกดีนักเด็กเวร..! " ฟาดหนังสือใส่หัวด๊อบบี้ระบายอารมณ์
     แฮร์รี่ขยิบตาให้ด๊อบบี้เปิดสมุดออกดูก็พบ ถุงเท้านักเรียน
     " เจ้านายให้ถุงเท้า ด๊อบบี้เป็น อิสระ  แล้วไชโย้..!! "
     แฮร์รี่ถลกขากางเกงเผยให้เห็นเท้าเปลือยเปล่าใส่เกิบอยู่ ลูเซียส มัลฟอย หลงกลเข้าให้รู้สึกเสียหน้าอย่างมาก ดึงไม้กายสิทธิ์จะเสกคาถาทำร้ายแฮร์รี่แต่ช้ากว่าทาสเอลฟ์ เกิดเสียงระเบิดดังลั่น มัลฟอยกระเด็นหงายหลังไปไกล เขาจ้องมองทั้งคู่ด้วยดวงตาโกรธเคืองแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากเหวี่ยงผ้าคลุมพันตัวรีบเดินหายไป

     งานเลี้ยงฉลองก่อนปิดเทอมของฮอกวอตส์ครั้งนี้พิเศษกว่าครั้งใดๆ ทุกคนอยู่ในชุดนอน กิน,ดื่ม,พูดคุยกันสนุกสนานข้ามคืนไปถึงเช้า แฮร์รี่ไม่อาจทราบว่าตอนไหนคือห้วงเวลาดีที่สุด
     1.เฮอร์ไมโอนี่วิ่งตรงมาหาเขาร้องลั่นว่า .. เธอไขปริศนาได้ !
     2.จัสติน จากบ้านฮัฟเฟิลพัฟจับมือเขาเขย่าพร่ำคำขอโทษไม่หยุดปาก
     3.แฮกริดโผล่มาตอนตี 3 ครึ่ง ตบบ่า แฮร์รี่ และ รอน จนทั้งสองคะมำหน้าใส่ชามขนมทรัยเฟิล
     4.แฮร์รี่ และ รอน ทำคะแนน 400 แต้มเกินพอทำให้บ้านกริฟฟินดอร์คว้าถ้วยรางวัลบ้านดีเด่นเป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน
     5.ศจ.มักกอนนากัลประกาศยกเลิกการสอบไล่เพื่อเป็นรางวัลแก่นักเรียนทั้งหมดทำเอาเฮอร์ไมโอนี่คราง .. โอ๊ย ! ไม่น่าเลย
     6.ศจ.ดัมเบิลดอร์ประกาศว่าศจ.ล็อกฮาร์ตจะไม่กลับมาสอนในปีหน้าเพื่อเดินทางไปค้นหา ความทรงจำ  ตัวเอง อาจารย์หลายคนโห่ร้องแสดงความยินดีกับข่าวนี้
     -
     -
     -
     - แล้วเด็กๆก็เดินผ่านประตูกลับคืนสู่โลกของพวกมักเกิ้ลไปพร้อมกัน Mar 7,2007

     end : text by pirachan

     หนังสืออ้างอิง 1.แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ ห้องแห่งความลับ เจเค โรว์ลิ่ง เขียน สุมาลี แปล นานมีบุ๊คส์ พิมพ์ครั้งที่ 14 มค.2545 2.นิตยสารสตาร์พิคส์ 3.นิตยสารเอนเตอร์เทน



           ชื่อเสียง เกียรติยศ และ เงินตรา จากปลายปากกา เจ.เค. โรว์ลิ่ง

     เจ.เค. โรว์ลิ่ง นักเขียนหญิงที่ประสบความสำเร็จที่สุดคนหนึ่งในโลก กลับมาออกงานเปิดตัวหนังสืออีกครั้ง เมื่อผลงาน แฮร์รี่ พอตเตอร์ เล่ม 5 ตอน " แฮร์รี่ พอตเตอร์ แอนด์ ดิ ออเดอร์ ออฟ เดอะ ฟีนิกซ์ " วางแผงตั้งแต่วันที่ 21 มิย. ที่ผ่านมา โดยมีแฟนๆรุ่นใหญ่ รุ่นเล็ก แห่ซื้อเกลี้ยงแผงท่ามกลางกระแสฟีเวอร์ทั่วโลก
     ความสำเร็จล้นเหลือที่เกิดขึ้นกับโรว์ลิ่งทั้งในด้านการตลาด และชื่อเสียงส่งผลกระทบกับนักเขียนหญิง คุณแม่ลูกสองรายนี้ในอีกมุมหนึ่งด้วย

     โรว์ลิ่งเปิดใจกับ เจเรมี แพ็กซ์แมน ในรายการ นิวส์ไนต์ ของ สถานีบีบีซี ว่า ชื่อเสียงเป็นเรื่องที่น่าสนใจ เพราะเธอไม่เคยต้องการโด่งดังมาก่อน และไม่เคยคิดฝันว่าจะมีชื่อเสียงขนาดนี้ อารมณ์เพ้อฝันที่จะเป็นนักเขียนดัง นั้นแทบไม่ตรงกับเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเธอเลย เพราะในจินตนาการแล้ว คนที่เป็นนักเขียนดัง ต้องเป็นแบบ เจน ออสติน (เจ้าของผลงาน Emma,Sense and Sensibility,Mansfield Park และ Pride and Prejudice เป็นต้น) คือนั่งอยู่กับบ้านในห้องเขียนหนังสือ ขณะที่มีผลงานโด่งดังมาก บางครั้งบางคราวก็ติดต่อกับเลขานุการส่วนพระองค์ของ เจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง

     " ฉันไม่คิดว่าจะถูกถ่ายภาพบนชายหาดด้วยเลนส์ซูมไกล ไม่คิดว่าจะเกิดผลกระทบด้านลบต่อลูกสาว แต่ฉันก็ไม่ได้คิดแบบร้ายๆขนาดว่าไม่มีอะไรดีเลยกับการมีชื่อเสียง ถ้าคิดในอีกด้านหนึ่ง คุณอาจจะได้พบกับคนไม่รู้จักระหว่างซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเซฟเวย์ ซึ่งพวกเขาเดินมาพูดอะไรดีๆเกี่ยวกับผลงานของคุณ มันเหมือนกับว่า เวลาก้าวเดิน เท้าเราจะสปริงดีขึ้นเลยนะ(ตัวลอย) นี่เป็นเรื่องที่ดีมากๆที่เกิดขึ้น หวังแต่ว่าพวกเขาจะไม่กรูเข้ามาเวลาฉันซื้อของก็แล้วกัน "

     แล้วคิดหรือไม่ว่า ความสำเร็จทำให้คุณเปลี่ยนไป พิธีกรถาม
     " ค่ะ " โรว์ลิ่งตอบ " คือรู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่ คนรกโลก อีกต่อไป จากเดิมที่เคยคิดว่าใช่ และก็เคยเป็นด้วย ตอนนี้ค้นพบตัวเองแล้วว่า ทำอะไรดีได้ หลังจากที่คิดไว้เสมอว่า ตัวเองเล่าเรื่องอะไรได้ เพียงแต่ต้องการคำยืนยันว่าจะได้ตีพิมพ์ "

     มาถึงเรื่องการทำเงินบ้าง พิธีกรถามว่า หลายคนที่จู่ๆรวยขึ้นมา อาจรู้สึกผิดอยู่ในใจ อยากรู้ว่าโรว์ลิ่งเป็นเหมือนกันหรือไม่
     นักเขียนคนดังกล่าวว่า " ใช่ ฉันรู้สึกเลย ใช่เลย ตอนแรกฉันก็ไม่ได้รวยพรวดพราดอะไร จนกระทั่งเกิดผลตอบรับในอเมริกา ทำให้ฉันมีเงินพอที่จะซื้อบ้าน ทั้งที่ไม่คิดจะซื้อรวดเดียว เพราะก่อนหน้านั้นเช่าบ้านอยู่จนกระทั่งมีเงิน ตอนนั้นก็ไม่ได้รู้สึกผิดอะไร เพียงแต่กลัว เพราะเคยคิดว่าฉันจะไม่ทำมันพังแน่ เมื่อฉันมีเงินแล้ว ฉันจะไม่เอาไปใช้อะไรโง่ๆ และจากนั้น ค่ะ ฉันก็รู้สึกผิด
     ฉันรู้สึกเพราะว่า ฉันดูการกระทำแล้วก็ผลของมัน ฉันรู้ดีว่าฉันทำงานค่อนข้างหนักมานานแล้ว แต่ผลรางวัลที่ได้รับมันไม่ได้เป็นสัดส่วนเลย ดีที่ว่าฉันรู้ว่าจะมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร ทำให้ง่ายขึ้นที่จะมองอะไรเป็นเหตุเป็นผล "

ข้อมูล:นสพ.ข่าวสด วันที่ 25 มิย. 2546
next content